De tekst voor Peperkoek heb ik zelf geschreven.
Dat was niet de eerste keer.
Ook voor mijn vorige voorstelling, Pannonica, kroop ik zelf in de pen.
Maar bij Pannonica was het anders.
Dat was een biografie, over Pannonica Rothschild.
Een excentrieke madam, met een onwaarschijnlijk boeiend leven.
Ik moest niks verzinnen, de straffe anekdotes lagen voor het rapen.
Een luxesituatie, de tekst schreef zichzelf.
Bij Peperkoek begon ik from scratch, en dat had ik toch wat onderschat.
Gelukkig hadden Stefan - mijn fantastisch lief - en ik het luminieuze idee opgevat om onszelf in de herfstvakantie op een weekske Murcia te trakteren.
Daar logeerden we in de heerlijke airbnb van Jan Van Outryve, een fijne muzikant en fijne mens.
(allen daarheen! -> https://www.airbnb.be/rooms/47330956)
En daar in Spanje, ver weg van het dagdagelijkse leven, hebben we de tijd even stilgezet.
We hebben daar niks gedaan.
Echt geen poot uitgestoken.
Behalve elke dag eens gaan wandelen in de heuvels achter het huis met Kaila, de adorabele hond van onze gastheer.
En genieten van de rust en de stilte, en van de deugddoende herfstzon, die daar toch nog net iets meer warmte geeft dan in onze contreien.
En dus ook: schrijven, schrijven, schrijven.
Aan Peperkoek.
Met mijn laptop in het zonneke.
Bij nader inzien klinkt dat toch ook wel als een luxesituatie 😉
