Op zondag 20 maart brengen we Peperkoek in Theater Het Klokhuis in Antwerpen.
Het Klokhuis is een heel gezellige plek, goed verborgen in een smalle straat achter de Sint-Jacobskerk, waar we ook al 2 keer ontvangen werden met Pannonica.
Voor de voorjaarsbrochure moest ik onlangs een tekstje en een affiche van Peperkoek doorsturen.
Ja lap… een affiche, daar had ik natuurlijk nog helemaal niet bij stilgestaan!
Aangezien de voorstelling gaat over een peperkoeken meisje zag ik in mijn hoofd het beeld van een klein meisje met een dromerige blik, in een veel te grote wereld.
Het geluk wil dat mijn jongste metekindje Fien de mooiste en meest dromerige ogen heeft die je je kan voorstellen!
Dus hielden we twee weken geleden een fotoshoot bij haar thuis.
Iedereen kan foto’s trekken, maar dat dat niet zomaar van iedereen een fotograaf maakt werd mij al snel duidelijk.
Het bleek aartsmoeilijk te zijn om die dromerigheid in een foto te vangen.
Gelukkig was mijn fotomodel een toonbeeld van geduld.
Na enkele experimenten binnen in huis trokken we de tuin in, waar ze onversaagd de ijskoude en doornatte herfstbladeren te lijf ging, en nog eens, en nog eens… tot ik er eindelijk in slaagde om een mooi beeld vast te leggen.
Het werd een beeld zonder dromerige ogen, maar vervuld van levensvreugde en speelsheid.
En aangezien Peperkoek een soort ode is aan het leven, en aan het kind dat in elk van ons huist, kon ik me geen treffendere affiche wensen!
